استیون هاوکینگ استعاره‌ای زنده از تلاش‌های علمی بشر بود

تعرفه تبلیغات در سایت

امکانات وب

اخبار و مقالات زیادی پس از مرگ هاوکینگ نوشته شد. اما این گزارش متفاوت به طور دقیق تر به شخصیت علمی هاوکینگ می پردازد. استیون هاوکینگ فقید دقیقا چه برای دنیای علم به ارمغان آورد؟

یاداستیون هاوکینگهمیشه با ما باقی خواهد ماند. او درسال ۱۹۶۳ در ۲۱ سالگی به بیماریاسکلروز جانبی آمیوتروفیکیا ALS مبتلا شد. پیش بینی شد که بعد از ابتلا به این بیماری عصبی، سه سال بیشتر زنده نخواهد ماند. ولی وی زنده ماند و حدود نیم قرن به دنیای علم خدمت کرد. او به مدت ۵ دهه از یک ویلچر برقی استفاده کرد و با گذشت زمان محدوده ی حرکتی خودش را بیش از پیش از دست می داد. در اواخر تنها عضله ی گونه او بود که خوب کار می کرد و توسط کامپیوتر خبر از مغز او می داد. حرکات این عضله توسط کامپیوتر به صوت دیجیتالی تبدیل می شد. وی مانند تکه گوشتی روی ویلچر افتاده بود.

هلن میالتانسان شناس درسال ۲۰۱۳ در تولد ۷۱ سالگی هاوکینگ نوشت:

هاوکینگ مانند مغزی داخل یک خمره است. او بیشتر شبیه به شخصیتدارث ویدر،یک ماشین است تا یک انسان.

هاوکینگ از این تعبیر هلن خوشش آمد. او در فیلماستارترک: نسل بعد، نیز درمیان شخصیت های معروف قرار دارد و در این فیلم هولوگرامی است که با انیشتین و نیوتون کارت بازی می کند. هاوکینگ درمجموعه ی سیمپسون هاهم که آن را بهترین نمایش تلویزیون آمریکا می داند، چندین بار حضور داشته است. هومر در این مجموعه به شخصیت هاوکینگ به عنوان دوست رباتی لیزا اشاره می کند. هاوکینگ در مجموعه یفیوچرامانیز به عنوان نقش یک سر در یک محفظه وجود دارد؛ نقشی که در بازی تلفن هوشمند فیوچراما نیز تکرار شد. او تنها یک صوت نیست، بلکه دارای حرکت هم بود.

پرسش این است که آیا در دنیای موازی فرضی هم شخصیتی مثل هاوکینگ می تواند مشهور شود؟ مشخصا وضعیت او مانعی برای کارهایش نیست و شاید حتی به او انگیزه ی بیشتری بدهد. او در سال ۲۰۱۳ به گاردین گفت:

من در تمامی زندگی ام با خطر مرگ زودرس مواجه بودم، به همین خاطر از وقت تلف کردن متنفرم.

نظریات علمی هاوکینگ بسیار گیج کننده بودند و درک آنها برای هرکسی ممکن نیست. او نیز مانند اکثر فیزیک دانان نظری به دنبالفیزیک کوانتوم، قلمرویذرات ریزاتمی،نظریه نسبیت انیشتینو فیزیک عجیب گرانش در مقیاس کیهانی بود. او برای رسیدن به نتیجه روی سیاه چاله ها کار می کرد. ماده در سیاه چاله آنقدر متراکم است که براساس قوانین فیزیک کلاسیک، حتی نور هم نمی تواند از گرانش آن فرار کند. هاوکینگ درمقاله ای درسال ۱۹۸۴ با استفاده از ماشین های کوانتومی فرار ماده از سیاه چاله را نشان داد.

کارهای هاوکینگ تحولات چشمگیری در عرصه ی ستاره شناسی و اخترفیزیک به وجود آورد. تلسکوپ ها و تجهیزات جدید به دانشمندان در مشاهده ی ستاره ها در ابتدای پیدایش و تکامل کیهانی وساختار پس زمینه مایکروویو کیهانیو تابشمه بانگکمک شایانی کردند. مطالعه ی آغازین ما درمورد کیهان به یک دانش تجربی تبدیل شده است. کیهان شناسی از فرش به عرش رسیده است و جای خود را در کمبریج، پاسادنا و منهتن محکم کرده است. سیاه چاله ها هم بخشی از این داستان هستند. انیشتین ابتدا نظریه ی احتمال وجود آنها را درسال ۱۹۱۶ مطرح کرد. اولین سیاه چاله درسال ۱۹۷۱ مشاهده شد. درحال حاضر ما می دانیم که سیاه چاله ها همه جا هستند و تعدادی میلیاردی دارند. سیاه چاله ها در قلب هر کهکشانی وجود دارند و کهکشان راه شیری هم از این ماجرا مستثنی نیست. طبق گفته ی هاوکینگ، سیاه چاله ها آخرین ایستگاه ماده نیستند. درواقع حتی سیاه چاله ها همنفوذپذیر،منفجرشدنیوقابل حلهستند.

سیاه چاله

شاید بزرگ ترین دستاورد هاوکینگ، در دسترس قرار دادن این اطلاعات برای ما بود. اولین کتاب او به نامتاریخچه مختصر زمان، در اول آوریل ۱۹۸۸ منتشر شد. بیش از ۱۰ میلیون نسخه از این کتاب فروخته شد و مدت ها در فهرست پرفروش ترین کتاب های تایمز باقی ماند. توصیفات عجیبی از این کتاب به عمل آمد؛ مثلا اینکه این کتاب معروف ترین کتابی است که هیچ کس نمی خواند، اگرچه خواندن بخش های پیچیده آن هم نعمتی است. هاوکینگ با پذیرش محدودیت های کتابش، کتاب های دیگری نیز منتشر کرد:جهان در پوست گردو،تاریخچه ی مختصرتری از زمان،تاریخچه ی مختصر و مصور زمان. هاوکینگ در پیش گفتار کتاب مصور نوشت:

شما حتی اگر تنها به تصاویر و زیرنویس های آنها نگاه کنید، ایده ی کلی اتفاقات را دریافت خواهید کرد.

کارل سیگنقبل از هاوکینگ مقدماتی برای تاریخچه ی مختصر زمان نوشت. کیهان سیگن درمورد محتویات بود: دنیاهایی پوشیده از یخ و ستاره های الماسی، دستگاه بی نظیر طبیعت و سفری به اعماق آن. هاوکینگ کار ما را برای دریافت جنبه های ریاضی کار یا حداقل حقایق ریاضی آسان کرد. او امکان استفاده ازفضا-زمان اقلیدسیو نوسانات گرانشی را برای ما به وجود آورد، حتی اگر خود ما هم صددرصد ندانیم که این مفاهیم دقیقا چه هستند. البته عدم قطعیت مسئله ای است که معمولا اجتناب ناپذیر است. ماهیت حقیقی جهان ما به قدری عجیب است که شما با تمامی استعارات و کلماتی هم که بلد هستید، از توصیف آن عاجز می مانید. تنها زبان مناسب و نزدیک برای توصیف جهان،ریاضیاتاست که هنوز هم توسط باهوش ترین انسان ها درحال تکامل است.

شاید شرایط فیزیکی هاوکینگ در اینجا به کمک ما بیاید. هاوکینگ بی حرکت و کامپیوتری شده، پیام رسانی از دنیایی دیگر بود که می توانست روی این حقیقت عجیب و غریب بدون درنظر گرفتن مسائل شخصی، تمرکز کند. اما هاوکینگ هم بدون تردید جزئی ازماهیت وجودبود، ماهیتی شکننده، ارتجاعی و هوشمندانه. هاوکینگ به دنبال کشف تمامی این اسرار بود. او در بین دو قلمروی خنده آورکیهان شناسیوفیزیولوژیکزندگی کرد و مشتاق ایجاد راه ارتباطی بین این دو بود. درنظر گرفتناصل فضا-زمانازطرف کسی که مستقیما از آن نشئت می گرفت، زیاد مهم نبود.

البته هاوکینگ هم مثل بقیه یک انسان بود. او هم مانند همه ی بچه ها در زمان کودکی اش کارهای کودکانه انجام می داد: دوچرخه سواری می کرد، خودش را با باز و بسته کردن ساعت و رادیو سرگرم می کرد و... . او که در آکسفورد خسته شده بود و چالشی پیش روی خود نمی دید تصمیم گرفت وارد باشگاه قایق سواران دانشکده شود. یکی از دوستان قایق سوار او تعریف می کند:

او آنقدر نترس بود که از باریک ترین گذرگاه ها عبور می کرد؛ تاجایی که تیغه های قایق آسیب می دید.

هاوکینگ در کمبریج

او به قطب جنوب و جزیره ایستر سفر کرد. او درسال ۲۰۱۴ رابطه ای علمی برای چگونگی پیروزی انگلستان در جام جهانی آن سال پیشنهاد کرد. هاوکینگ دو بار ازدواج کرد و حاصل آن سه بچه و یک نوه پسری است. نبوغ بخشی جدانشدنی از هاوکینگ بود. میالت چندین سال از هاوکینگ برای کتابش به نامادغام هاوکینگکمک گرفت. میالت از عبارت مغزی داخل خمره برای توصیف هاوکینگ استفاده کرد. به اعتقاد میالت، هاوکینگ نه تنها عجیب بود، بلکه خالص ترین نمونه از دانش بود:

گرهی در شبکه ای از مکالمات و اذهان، و بخشی از افراد، فناوری ها و ایده های به هم پیوسته و شناور.

میالت در وایرد درسال ۲۰۱۳ نوشت:

من او را شخصی توزیع شده و درعین حال متمرکز می نامم. دقیقا به خاطر معلولیت اوست که ما می فهمیم که دانشمندان چگونه کار می کنند... و اینکه روزی همه ی دنیا چگونه کار خواهد کرد.

از نظر هاوکینگ، هومر سیمپسون همیشه در تلاش برای به دست آوردن همه چیز از هیچ است. این همان مفهوم جهان در پوست گردو است. بر اساس گفته های هاوکینگ،نواسانات کوانتومی کوچکدر فضا-زمان می تواند منشأ پیدایش ستاره ها، کهکشان ها، زندگی و هوش باشد و احتمالا این اتفاق بیش از یک بار رخ داده است. او به گاردین گفت:

طبق پیش بینی علم، جهان های زیادی به طور همزمان از هیچ به وجود آمده اند. شانس، دلیل وجود ما به عنوان بخشی از این پدیده است.

قاعدتا دوباره همه چیز به هیچ تبدیل خواهد شد. هاوکینگ از احتمال زندگی ابدی استقبال کرد، ولی خودش آرزوی آن را نداشت:

فکر می کنم مغز هم مانند برنامه ای در ذهن است. ذهن شبیه به کامپیوتر است، پس می توان از نظر تئوری مغز را روی کامپیوتر کپی کرد و نوعی زندگی پس از مرگ را به وجود آورد. البته این کار چیزی فراتر از توانایی های کنونی ماست. من فکر می کنم زندگی پس از مرگ داستانی است که برای افرادی که از سیاهی و تاریکی می ترسند، گفته می شود.سیاه چاله ای در حال نزدیک شدن به ماست، ولی با کمی چاشنی شانس و از نظر تئوری می توانیم از آن فرار کنیم.

نویسنده : بازدید : 0 تاريخ : پنجشنبه 23 فروردين 1397 ساعت: 8:40
برچسب‌ها :

خبرنامه

عضویت

نام کاربري :
رمز عبور :