کشف یک ژن که تأثیر زیادی در کاهش توانایی ذهنی دارد

با افزایش سن حیوانات، الکتروفیزیولوژی ارتباطات هیپوکامپ مغز آن ها شروع به ضعیف شدن می کند.هیپوکامپبخشی از دستگاه کناره ای مغز است که مرکز یادگیری انسان محسوب می شود. اکنون پژوهشگران در بررسی های جدید خود موفق به شناسایی خانواده ژن هایی شده اند که نشان می دهد یک ژن به چه نحوی می تواند 1 1 برکاهش 1 ذهنی مرتبط به افزایش سنبگذارد.

عنصر اصلی در این مورد،پروتئینی به نام FKBPاست که وظیفه ی ترشح کلسیم درون سلول های عصبی را بر عهده دارد. در این پژوهش، به موش های مورد آزمایش، ویروس هایی تزریق شد که اساسا برای افزایش ترشح پروتئینFKBP1bطراحی شده اند. پژوهشگران سپس با بررسی هیپوکامپ موش ها دریافتند که موش هایی که به این روش درمان شدند، نسبت به دیگر موش ها با همان سن، عملکرد شناختی بهتری دارند.

پژوهش های گذشته نشان می داد که ترشح بیش از حد کلسیم با کاهش توانایی ذهنی در سنین بالا مرتبط است. در همین حال، افزایش پروتئینFKBPباعث افزایش عملکرد شناختی در موش ها شد. به این ترتیب یافته ی جدید پژوهشگران، سؤالات بیشتری در این زمینه مطرح می کند و ممکن است نتیجه ی این پژوهش بتواند امیدواری های زیادی برایدرمان تغییرات ذهنی انسان در سنین پیریبه وجود آورد.

گام بعدی برای پژوهشگران این بود که درک کنند چرا سطح این پروتئین با افزایش سن حیوانات کاهش می یابد و چگونه می توان از چنین اتفاقی جلوگیری کرد. در این مورد، بر اساس برخی پژوهش ها به نظر می رسد که شرایط متابولیسمی بدن یا تغییرات سلول های دیگر ممکن است عامل اصلی چنین فرایندی باشد.

جی. سی. گانت، پژوهشگر ارشداین پژوهش،در این مورد گفت:

یکی دیگر از سؤالات کلیدی این بود که چرا غلظت یون کلسیم (+Ca2) عامل اصلی در ابتلا به بیماری آلزایمر است. در اکثر اختلالات عصبی، افزایش غلظت این یون عامل مهمی است و شاید تغییرات میزان کلسیم در سلول های عصبی موجب برخی بیماری های مرتبط به دستگاه عصبی شود. اما این موردی است که هنوز به خوبی از آن اطلاع نداریم.

در این مورد، مشخصا نیاز به برخیآزمایش بالینیاست که نحوه ی رفتار پروتئین FKBP در انسان را به خوبی نشان دهد. گانت امیدوار است که چنین آزمایش هایی به زودی انجام گیرد. یافته های این پژوهش لزوما به این معنا نیست که دانشمندان موفق به کشف راهکاری برای کاهش توان ذهنی مرتبط به افزایش سن شده اند. اما با پژوهش های بیشتر ممکن است که دانشمندان قادر به درک این باشند که چرا چنین اتفاقی در بدن می افتد و چگونه می توان از آن جلوگیری کرد.