چرا بعضیها پیرتر از سنشان به نظر میرسند؟

به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس،یک تیم تحقیقاتی از دانشگاه "براون"(Brown) آمریکا به تازگی متوجه شده اند که چرا برخی افراد احساس شادابی ندارند.

آنها پس از آزمایش قطعات مختلف دی ان ای(DNA)، تفاوت های مربوط به سلامتی را که در جریان خون شناور هستند، کشف کردند.

محققان می گویند این روش یک روز برای سنجش سن بیولوژیکی شما استفاده خواهد شد که می تواند با سن شناسنامه ای شما مقایسه شود.

"نیکولا نرتی" پژوهشگر ارشد این مطالعه گفت: سالمندان سالم، در میان همه صفات دیگر، نمایه وراژنتیک افراد جوان را حفظ کرده اند. چیزهای زیادی در پیری با هم کار می کنند، اما روشن نیست که علت یا اثر آنها چیست.

وی افزود: با آزمایش ما موسوم به "cfDNA"، ما امیدواریم درک این تغییرات وراژنتیکی(اپی ژنتیک-epigenetic) و معنی آنها را بدست آوریم.

این تحقیق، میزان استرس سلولی درون بدن شما را تعیین می کند.

در این مطالعه، افراد مسن سطح بالاتری از گردشcfDNAرا تجربه می کردند. محققان معتقدند یکی از دلایل این افزایش تعداد سلول های پیر این است که می تواند عوامل ترشحی فنوتیپ مرتبط با پیری را که منجر به التهاب می شوند، پنهان کند.

برای افراد جوان تر، نوکلئوزوم ها که یک واحد بسته بندی دی .ان .ای هستند و بخش هایی از دی .ان .ای هستند که در اطراف یک پروتئین پیچیده شده اند، از هم جدا شده اند. با این حال، در افراد مسن تر، عادی نبودند.

نرتی گفت: روشcfDNAتقریبا مانند یک پیغام در یک بطری است که شکل سلول را درون خود دارد و قبل از مرگ این پیغام عیان می شود. بسیاری از ماشین آلات سلولی در حفظ فاصله بین نوکلئوزوم ها دخالت دارند و این عناصر می توانند با پیر شدن شما از بین بروند.

نرتی ادامه داد: نوکلئوزوم ها از هم جدا یا متراکم نمی شوند. فاصله بین نوکلئوزوم ها تنها نشانگر خوانش تغییرات سلول ها است.

در حالی که این مطالعه تنها از داده های 12 نفر ایتالیایی استفاده کرد، اما یک قدم مهم برای درک تغییراتی است که مردم هنگام پیری تجربه می کنند.

وراژن شناسی

وراژن شناسی یاوراژنتیک(Epigenetics) مطالعه اختلافات سلولی و فیزیولوژیکی است که به وسیله تغییر در توالی دی ان ای ایجاد نمی شود، اپی ژنتیک اصولا مطالعه عوامل خارجی یا محیطی است که باعث روشن یا خاموش شدنژن ها می شود و بر روی چگونگی خوانده شدن ژن ها اثر می گذارد.

از این رو، تحقیقات اپی ژنتیک در جستجوی توصیف دگرگونی های دینامیک در پتانسیلرونویسیسلول است. اگرچه استفاده از لفظ اپی برای توصیف پروسه هایی که توارث پذیر نیستند، بحث برانگیز است، این دگرگونی ها ممکن است توارث پذیر بوده یا نباشند.

بر خلاف ژنتیک که بر پایه تغییرات در توالی دی .ان .ای(ژنوتیپ) است، تغییرات دربیان ژنیا فنوتیپ سلولی اپی ژنتیک دلایل دیگری دارد. به این دلیل از پیشوند اپی برگرفته از epsilon;pi;ί- یونانی به معنای بالا، فراتر یا اطراف استفاده گردیده است.

مثال هایی از مکانیسم هایی که این تغییرات را ایجاد می کنند، متیلاسیون دی .ان .ای و اصلاحات هیستونی است که هر کدام باعث تغییر در بیان شدن ژن می شوند، بی آنکه تغییری در توالی دی .ان .ای مسئول ایجاد کنند.

بیان ژن به وسیله فعالیت پروتئین های سرکوبگر که به مناطق خاموش کننده دی .ان .ای می چسبند، کنترل می شود. این تغییرات اپی ژنتیکی ممکن است در طول تقسیم سلول و در دوران زندگی سلول و همچنین شاید طی نسل های متمادی باقی بماند، گرچه تغییری در توالی دی .ان .ای مسئول دیده نمی شود. در عوض این فاکتورهای غیرژنتیکی باعث می شوند تا ژن های یک ارگانیسم رفتار یا بیان مختلفی نشان دهند.

فنوتیپ

رُخ نمود یافنوتیپیارُخ مانه(Phenotype) مانند خصوصیات بیوشیمیایی یا فیزیولوژیکی، خصوصیات قابل مشاهده یا صفت یکجانداراست.

فنوتیپ از بیان ژن های یک ارگانیسم و همچنین تاثیر عوامل زیست محیطی و تعامل بین این دو نتیجه می شود. فنوتیپیک ارگانیسم دستورالعمل های به ارث برده شده هستند کهکد ژنتیکیرا درون خود حمل می کنند. هیچ کدام ازموجودات زندهبا فنوتیپِ همانند، به یک شیوه عمل نمی کنند به این دلیل که ظاهر و رفتار با شرایط زیست محیطی و توسعه تغییر می کند.

به همین ترتیب، تمام موجودات زنده که به نظر یکسان می رسند، لزوما فنوتیپ های یکسانی ندارند. تمایز فنوتیپ توسط "ویلهلم جانسون" در سال ۱۹۱۱ پیشنهاد شد تا تفاوت بین وراثت موجود زندهو آنچه که وراثت تولید می کند، روشن شود.

این تفاوت مشابه چیزی است که توسط "اوت ویزمن" پیشنهاد شده بود، که بین قسمت قابل تواری نطفه(وراثت) و سلول های سوماتیک بدن تمایز قائل شده بود.

نوکلئوزوم

نوکلئوزوم واحد ساختمانیکروماتیناست.دی .ان .ایدر داخل هسته سلول در محل هایی حدود ۲ دور به دور هشت مولکول پروتئینهیستونمی پیچد و ساختاری را به وجود می آورد که نوکلئوزوم نام دارد.

در مرکز هر نوکلئوزوم، ۴ جفت پروتئینهیستونوجود دارد که رشته های دی .ان .ای تقریبا ۲ دور در اطراف آن می گردند.

این مطالعه در مجلهAging Cellمنتشر شده است.