به تازگی یک گروه پژوهشی به سرپرستی دکترآلن روبین، کیهان شیمی شناس از دانشگاه کالیفرنیا، موفق شده است در برخی از شهاب سنگ های باستانی که هزاران یا شاید میلیون ها سال پیش روی زمین سقوط کرده اند، یک ماده معدنی جدید کشف کند. این پژوهشگران، به احترام دکتر آلن روبین، نام این ماده معدنی جدید را <<روبینیت>>گذاشته اند. روبینیت، ماه گذشته به صورت رسمی توسط انجمن بین المللی بلورشناسی و کانی شناسی تأیید شد.
گونه ای خاص از شهاب سنگ ها روی زمین یافت می شوند که مملو از آلومینیم و کلسیم هستند و ما آن ها را با نام سنگ های CAI می شناسیم و در دسته ی سنگ هایکندریتی کربناسئوسقرار می گیرند. این سنگ ها در واقع کهن ترین مواد جامد سامانه خورشیدی به شمار می روند و زمان شکل گیری آن ها به حدود ۴۵۶۸ میلیارد سال پیش، یعنی زمانی که دمای سامانه ی خورشیدی بسیار بالا بود و خورشید در روزهای نخستین زندگی خود به سر می برد، بازمی گردد. اندازه این شهاب سنگ ها تنها چند میلی متر است و از سیارک های بدوی جدا شده و چندین میلیون سال پیش روی زمین سقوط کرده اند. سنگ های CAI خواص فیزیکی و شیمیایی جالبی دارند و در آن ها شواهدی از روزهای نخستین سامانه خورشیدی دیده می شود؛ به همین دلیل از اهمیت بسیار ويژه ای برخوردارند و دانشمندان روی آن ها مطالعات بسیاری انجام می دهند.

دو دانشمند به نام هایتاکاشی یوشیزاکیاز دانشگاه توهوکو وشی مااز مؤسسه فناوری کالیفرنیا، روی دو نمونه مختلف از سنگ های کندریتی کربناسئوس CAII مطالعه کرده اند و موفق شده اند در آن ها دانه های بسیار کوچکی از ماده ی معدنی روبینیت (با فرمول شیمیاییCa3Ti3+2Si3O12) به قطر کمی بیشتر از ۱۰ میکرومتر مشاهده کنند. در هر دو نمونه ای که مطالعه شدند، میزان یون+Ti3بسیار بالا بود و همین نشان می داد که این مواد در شرایط کاهشی بسیار شدیدی به وجود آمده اند.
به زودی مطالعات بیشتری روی ماده ی معدنی روبینیت انجام می شود تا بتوان اطلاعات جدیدی در مورد چگونگی تکامل سامانه ی خورشیدی و همچنین فرآیند های سحابی به دست آورد. شما در مورد این ماده معدنی جدید چه فکر می کنید؟
برچسب:
نویسنده: باربد میرزاپور